«یا رب» فلانی مرا «بیهوده» کشت!

«یا رب» فلانی مرا «بیهوده» کشت!

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ

آیا ندیدی که هر کس در آسمانها و زمین است تا مرغهایی که در هوا پر گشایند همه به تسبیح و ثنای خدا مشغولند؟ و همه آنان صلاة و تسبیح خود بدانند، و خدا به هر چه کنند آگاه است. ( سوره مبارکه نورآیه,۴۱)

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز.

مرده آنست که نامش به نکویی نبرند.

اینک در آستانه فصل بهار هستیم. سنگرهای قتل و عام کبک و پرنده برپا می شوند و علیرغم همه تلاشهای گروههایی محیط زیستی امثال گروه فعال «ژیوای» و «دلواپسی» امثال بنده «پران» های مجوز دار و تفنگ های بی مجوز مسلح می شوند, و از «سادگی» کبک های آوازه خوان برای نابودی نسل خود سوء استفاده می شود. کاش ما که خود را مسلمان می خوانیم در معانی آیات قران تفکر می کردیم و آن را مختص «تسکین آلام» جانکاه از دست دادن عزیزان در «مجالس ختم» قرار نمی دایدم.

«یا رب» فلانی مرا «بیهوده» کشت!...